Kardiologia 2020

Jak leczyć i kiedy? Arytmie komorowe w przebiegu zawału serca i rewaskularyzacji – konsensus EHRA/EAPCI/ACCA

Sesja 2
16:08
Weź udział
Streszczenie
prof. dr hab. n. med. Zbigniew F. Kalarus
Jak leczyć i kiedy?
Arytmie komorowe w przebiegu zawału serca i rewaskularyzacji. Konsensus EHRA/EAPCI/ACCA.


Szanowni Państwo, mam przyjemność przedstawić krótką prezentację dotycząca wpływu złożonych
arytmii komorowych ( VT, VF ) na rokowanie chorych z OZW, w szczególności z zawałem serca.
Zawał serca jest obarczony ryzykiem występowaniem arytmii komorowych, w tym ‘’ złośliwych ‘’
jak utrwalony częstoskurcz komorowy ( sVT) , trzepotanie i migotanie komór ( VF ). W moim
wykładzie, podobnie jak w dokumencie ekspercki, który chciałbym Państwu wskazać na
konieczność indywidualnej oceny znaczenia arytmii komorowych występujących zarówno w ostrej
fazie OZW, w tym zawału serca, czyli w ciągu pierwszych 48 godzin i późniejszych na rokowanie
tych chorych i konieczność implementacji w ich dalszej terapii automatycznych kardiowerterów –
defibrylatorów ( ICD ).
Trudno jednoznacznie przyjąć, ze złośliwe arytmie komorowe występujące w czasie pierwszych 48
godzin zawału serca nie obciążają rokowania chorych z zawałem serca, natomiast te same arytmie
występujące po 48 godzinach już tak, mają negatywny wpływ na dalsze rokowanie. Ten arbitralny
czas, 48 godzin jest chyba trudny do zaakceptowania. Wiemy, że tzw złośliwe arytmie komorowe
mogą być efektem, wynikać między innymi z reperfuzji tętnicy odpowiedzialnej za zawał serca, jej
reokluzji czy ponownego epizodu ostrego niedokrwienia serca. Arytmie te mogą być również
zależne, czyli generowane zależnie od blizny pozawałowej.
Wskazania do implantacji ICD, u chorych z i po zawale serca powinny być oceniane i rozpatrywane
indywidualnie.
Podsumowując:
1. Chorzy z OZW wymagają ścisłego nadzoru, monitorowania prze okres minimum 24 godzin.
Grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia złożonych arytmii komorowych dłużej.
2. Wskazana i konieczna jest ocena przyczyn wystąpienia złożonych arytmii komorowych,
jako potencjalnie zależnych od ostrego niedokrwienia, reperfuzji lub blizny.
3. Czas od rozpoczęcia OZW do wystąpienia złośliwych arytmii komorowych nie może być
jedynym kryterium oceny ryzyka a ocena ta musi być kompleksowa.
4. Koronarografia i rewaskularyzacja w stopniu maksymalnie możliwych powinna być
wykonana u wszystkich chorych z OZW i złożonymi arytmiami komorowymi.